Μπορεί να σας φαίνονται άγνωστοι, αλλά οι Feleth έχουν κυκλοφορήσει ήδη τρεις δουλειές, και αποτελούν δύναμη για το Νορβηγικό underground. Από τα πολύ βόρεια και κρύα της χώρας, το τεχνικό death metal τους έρχεται σκοτεινό αλλά πολύ καυτό, και αποδεικνύεται στην πιο πρόσφατη δουλειά τους. Ο λόγος για το δεύτερο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ, Divine Blight, κι ο τραγουδιστής τους, Espen Dagenborg, δίνει όλες τις απαντήσεις στο Metal View.
Οι Dimmu Borgir έσβησαν τα τριακοστά κεράκια τους, έκαναν μεγάλες εμφανίσεις κυρίως στη χώρα τους, πέρσι κυκλοφόρησαν ξανά κι ένα από τα πιο μνημειώδη πονήματά τους, το "Puritanical Euphoric Misanthropia" και φέτος επιστρέφουν πάλι. Μπορεί ίσως περίμεναν να φέρουν μαζί τους ένα νέο άλμπουμ με ολοκαίνουρια μουσική και κύμα ίντριγκας παρέα. Οι ίδιοι οι κύριοι από το Οσλο όμως ξαναγυρνούν στα παλιά...στα πολύ παλιά, και φέρνουν το "Inspiratio Profanus", ένα άλμπουμ διασκευών.
Η χώρα μας στα 90s αποτέλεσε μια από τις κοιτίδες του μαυρομεταλλικού ιδιώματος. Τρεις δεκαετίες μετά δε σταματά αυτή η σκηνή να μας εκπλήσσει και με τα νέα ονόματα της, πόσο μάλλον όμως από τους ήρωες του παρελθόντος. Έτσι και οι Varathron, έχοντας αναζωπυρώσει την ενέργεια και την έμπνευσή τους κι έχοντας σταθεροποιήσει το line-up τους εδώ κι αρκετά χρόνια, ζουν το καλύτερο τους φεγγάρι. Όλα αυτά φαίνονται και τώρα, μια πενταετία μετά το τελευταίο τους άλμπουμ, επιστρέφοντας με ορμή και δύναμη, στο έβδομο, "The Crimson Temple".
Έχουν ξαπλώσει σε αγκάθια, έχουν ταξιδέψει στο κενό, αλλά έχουν βγει σχεδόν αλώβητοι από όλα αυτά. Οι On Thorns I Lay έχουν όλα τα χαρακτηριστικά της μελαγχολικής, συναισθηματικής και σκοτεινής μπάντας, κι αποτελούν πρωτεργάτες του εγχώριου death/doom ήχου εδώ και τρεις δεκαετίες. Τα τελευταία χρόνια ακόμα πιο ενεργοί, δείχνουν πως η καρδιά τους ακόμα χτυπά δυνατά, μιας και κυκλοφόρησαν φέτος το νέο, ομώνυμο άλμπουμ τους, κάνοντας την ακρότητα λυρική και ποιητική, όπως για παράδειγμα έκαναν και οι Paradise Lost του "Icon". Καθόλου τυχαία η αναφορά άλλωστε, μιας και οι δύο μπάντες θα συμπορευθούν σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, στο Principal και Fuzz αντίστοιχα, το Σαββατοκύριακο 9/10 Δεκεμβρίου. Λίγο-πολύ για όλα αυτά μας μιλούν και παρακάτω.
Ένα μεγάλο κεφάλαιο, από αυτά τα απόκρυφα του thrash, είναι οι Sadus. Πρωτοστάτες στο τεχνικό του παρακλάδι και φλερτάροντας πάντα με το death metal, έγραψαν ιστορία και οι "κάφροι" των 80s και των 90s ήπιαν μπόλικο νερό στο όνομά τους. Παρόλα αυτά πολλά τα κενά τους ανά τα χρόνια, με μεγαλύτερο αυτό από το 2006 και του "Out For Blood". Προς έκπληξη πολύ κόσμου, φέτος έκαναν το μεγάλο ντου με νέο άλμπουμ, άλλου τύπου ενέργεια, και σίγουρα χωρίς μετριασμένες δυνάμεις. Σε μια πραγματικά μαύρη εποχή, οι σκιές επικρατούν, κι αυτό δείχνει και το "The Shadow Inside'.
Οι Carnation αποτελούν ένα από τα πιο δυνατά χαρτιά στο σύγχρονο ακραίο metal, και χαίρουν μεγάλης εκτίμησης στο underground της Γηραιάς Ηπείρου. Φυσικά κι ο ήχος, μαζί με τις επιρροές τους βοήθησαν σε αυτό, κατακτώντας συνεχώς νέες κορυφές. Μέσω της Season Of Mist για ακόμα μια φορά, κυκλοφορούν το νέο τους άλμπουμ, εμφανώς αλλαγμένοι και εικαστικά και ηχητικά. Αυτό είναι το "Cursed Mortality".
Τη συγκεκριμένη μέρα πολλοί την περίμεναν, λίγοι την πίστευαν και κάποιοι άλλοι απλώς ήλπιζαν. Τελικά οι Amorphis κατάφεραν να επιστρέψουν στη χώρα μας παρέα με τους Solstafir και τους Lost Society, σε ένα πακέτο που η έννοια του "diversity" είναι δεδομένη. Από εκεί που η συννεφιά της Φιλανδίας σκέπασε κάπως και τον Αθηναϊκό ουρανό, ο ήλιος τη νίκησε, και οι οιωνοί ήταν οι καλύτεροι για το βράδυ που θα ακολουθούσε. Οι πόρτες του Fuzz άνοιξαν λίγα λεπτά μετά τις 19:00 και χωρίς πολλές καθυστερήσεις ήδη πολύς κόσμος είχε δώσει νωρίς το παρών για αυτή τη Βορειοευρωπαϊκή σύμπραξη.
