Οι Green Carnation, μέσα σε όλα τα σπουδαία επιτεύγματα της καριέρας τους, τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, ασχολήθηκε με κάτι πραγματικά μνημειώδες. Ο λόγος για την τριλογία του "A Dark Poem", που φέτος το φθινόπωρο ρίχνει την αυλαία της. Μέσα από το "The Messiah Complex", βλέπουμε ένα πιο κοινωνικό άνοιγμα σε σχέση με τον μικρόκοσμο των Νορβηγών, και ο τραγουδιστής τους, Kjetil Nordhus, μιλάει στο Metal View για αυτό, το αποτύπωμα που του αφήνει η όλη εμπειρία, καθώς και για την οπτική του προς τον κόσμο, και την Οφηλία του Άρθουρ Ρεμπώ, λίγο πριν τη μεγάλη εμφάνισή τους στη γενέτειρα τους.
-Καταρχάς, θα ήθελα να σε ρωτήσω πώς αισθάνεσαι τώρα που κλείνει ένα τόσο μεγάλο κεφάλαιο, αφού κράτησε για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα;
Είναι ένας συνδυασμός διαφορετικών συναισθημάτων, για να είμαι ειλικρινής. Φυσικά, για εμάς υπάρχει η κυκλοφορία του τρίτου άλμπουμ στις 4 Σεπτεμβρίου, αλλά πιστεύω ότι αυτό το κεφάλαιο κλείνει ουσιαστικά για εμάς στις 12 Σεπτεμβρίου. Εκείνο το βράδυ θα παρουσιάσουμε τα πάντα ζωντανά στην ιδιαίτερη πατρίδα μας. Η συναυλία είναι σχεδόν sold out, με κόσμο από 22 διαφορετικές χώρες να έρχεται στη Νορβηγία για να μας δει να παίζουμε ζωντανά. Νομίζω ότι πρόκειται για κάτι πολύ σημαντικό αλλά και πολύ όμορφο για εμάς, και αυτή η βραδιά θα είναι πραγματικά μια τεράστια υπόθεση. Πιστεύω ότι, κατά κάποιον τρόπο, θα αποτελέσει το αποκορύφωμα όλων όσων κάνουμε από το 2018. Κάποια από αυτά τα τραγούδια είναι μέρος της ζωής μας από το 2018. Από την άλλη, φυσικά, και η ημερομηνία κυκλοφορίας θα είναι επίσης πολύ ξεχωριστή, αλλά νομίζω πως τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Είμαστε, για να είμαι ειλικρινής μαζί σου, λίγο εξαντλημένοι. Παρόλο που ολοκληρώσαμε την ηχογράφηση των τραγουδιών τον Δεκέμβριο του 2024, το να κυκλοφορήσουμε μέσα σε 14 μήνες ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι singles και τρία άλμπουμ είναι αρκετά απαιτητικό. Είχαμε τρεις ολόκληρες περιόδους προώθησης, με πολλές, φυσικά, πολύ όμορφες συνεντεύξεις και όλα τα σχετικά, αλλά αυτό απαιτεί πολύ χρόνο. Είναι, όμως, μέρος της όλης διαδικασίας. Και είμαστε εξαιρετικά υπερήφανοι, ξέρεις, που τόσο πολλοί άνθρωποι ενδιαφέρθηκαν και μας ακολούθησαν σε αυτό το ταξίδι. Η ανταπόκριση και στα τρία άλμπουμ ήταν πραγματικά εκπληκτική, οπότε υπάρχει και ένα πολύ έντονο αίσθημα υπερηφάνειας για όλους όσοι συμμετείχαν σε όλο αυτό. Και ανυπομονώ για τις ώρες μετά τη συναυλία στις 12 Σεπτεμβρίου, αν όλα πάνε καλά. Δεν είμαι σίγουρος πώς θα αντιδράσω, για να είμαι ειλικρινής, γιατί θα με κατακλύζουν πάρα πολλά συναισθήματα. Και, ξανά, πρόκειται για κάτι που αποτελεί μέρος της ζωής μας εδώ και οκτώ χρόνια. Έτσι, μετά το αποκορύφωμα, γνωρίζοντας καλά τον εαυτό μου, μάλλον θα νιώσω εντελώς άδειος. Και ελπίζω να ξαναβρώ την όρεξή μου όσο το δυνατόν πιο σύντομα μετά από αυτό.
-Έχουμε συνηθίσει τα φινάλε να είναι λίγο χαρούμενα, λίγο ένδοξα, λίγο επικά, λίγο μεγαλειώδη. Εσείς, όμως, κάνετε κάτι λίγο διαφορετικό. Κλείνετε, λοιπόν, αυτή την τριλογία με έναν πολύ ζοφερό και σκοτεινό τρόπο. Φυσικά, υπάρχει ένα είδος μαγείας χάρη στη συμφωνική ορχήστρα, αλλά σε γενικές γραμμές είναι πιο μελαγχολικό και σκοτεινό. Θέλατε, λοιπόν, να ολοκληρώσετε αυτό το κεφάλαιο με αυτόν τον τρόπο, μιας και η ίδια η ζωή θέλει να μας έχει με δυσκολίες και μελαγχολία;
Τα θέματα που συζητήσαμε μέσα από την τριλογία είναι αρκετά ζοφερά, μελαγχολικά και σκοτεινά. Και, όπως και στο τελευταίο άλμπουμ, το τρίτο μέρος ουσιαστικά κοιτάζει προς το πού κατευθυνόμαστε ως άνθρωποι και ως κοινωνία, αλλά και προς το πού κατευθύνεται ο κόσμος. Θα ήθελα να μπορούσε να υπάρχει μια πιο θετική διάθεση σε αυτό, αλλά αυτή τη στιγμή δεν βλέπω πολλά πράγματα που να με πείθουν ότι όλα θα γίνουν καλύτερα στο μέλλον. Δυστυχώς, σκέφτομαι το αντίθετο. Μερικές φορές απλώς θέλω να απομακρυνθώ από όλα και να απομονωθώ από τον υπόλοιπο κόσμο και, ίσως, να μετακομίσω στα βουνά και να μείνω εκεί με τους πιο κοντινούς μου ανθρώπους για το υπόλοιπο της ζωής μου. Έτσι, δεν θα χρειάζεται να βιώνω όλα τα άσχημα πράγματα που συμβαίνουν στον κόσμο και όλα αυτά στα οποία ουσιαστικά οδηγούμαστε χωρίς να τα κρίνουμε αρκετά. Για παράδειγμα, το ζήτημα της τεχνητής νοημοσύνης. Αφήνουμε τα πράγματα να εξελίσσονται έτσι, επειδή οι άνθρωποι που μπορούν να κερδίσουν χρήματα και δύναμη από την ανάπτυξή της προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις πρόκειται να το κάνουν. Και, δυστυχώς, δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να με πείσει για το αντίθετο. Οπότε, ναι, είναι ένα ζοφερό τέλος για μια αρκετά σκοτεινή τριλογία, μα έτσι ακριβώς νιώθουμε. Υπάρχουν, βέβαια, και στιγμές φωτός σε όλη την τριλογία. Δεν είναι ότι τα πάντα είναι εντελώς σκοτεινά. Αλλά τα ζητήματα που πραγματεύεται η τριλογία είναι αρκετά επίπονα.
-Είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό που λες. Το άλμπουμ, λοιπόν, θέτει ερωτήματα σχετικά με την τεχνολογία, τη θρησκεία και την εξουσία. Δεν είναι, επομένως, τόσο εσωστρεφές. Είναι περισσότερο ένα άλμπουμ κοινωνικού προβληματισμού. Πώς αισθάνεσαι, λοιπόν, απέναντι σε αυτή την υπερτεχνολογική επανάσταση και, συγκεκριμένα, απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη; Πιστεύεις ότι, κατά κάποιον τρόπο, αποτελεί απειλή για τον άνθρωπο;
Ναι, πιστεύω ότι δυνητικά θα μπορούσε να είναι εκπληκτική, αν η ανθρωπότητα αποφάσιζε να τη χρησιμοποιήσει με τον σωστό τρόπο. Για παράδειγμα, στην ιατρική θα μπορούσε να φέρει επανάσταση, και πιθανότατα θα φέρει, όπως και σε πολλούς άλλους τομείς. Αλλά ήδη έχει αρχίσει να αναπτύσσεται με τρόπο που μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη πιο θανατηφόρα και απάνθρωπα όπλα. Και αυτό, κατά κάποιον τρόπο, εξισορροπεί τα πράγματα, αν καταλαβαίνεις τι εννοώ. Ναι, είναι μια μεγάλη ανησυχία. Πιστεύω ότι ο τρόπος με τον οποίο αποδεχόμαστε άκριτα την τεχνητή νοημοσύνη ήδη από τώρα — και βρισκόμαστε μόλις στην αρχή, θα μπορούσε, όπως είπα, να φέρει θετικά στοιχεία στον κόσμο. Αλλά πιστεύω ότι, δυστυχώς, τα αρνητικά στοιχεία θα είναι πολύ ισχυρότερα. Οπότε, κατά κάποιον τρόπο, εύχομαι να μην υπήρχε, για να είμαι ειλικρινής μαζί σου. Και, φυσικά, μεγαλώνω. Και μερικές φορές, όταν μεγαλώνεις, απλώς εύχεσαι όλα να ήταν όπως παλιά. Όλα κινούνται τόσο γρήγορα και δεν μπορείς πραγματικά να ακολουθήσεις. Ξέρεις, τα πράγματα εξελίσσονται πολύ γρήγορα. Αλλά πιστεύω ότι η τεχνητή νοημοσύνη, σε 10, 20 ή 50 χρόνια, πρόκειται να καταστρέψει πάρα πολλά πράγματα.
-Σκέφτοντας τα τραγούδια του δίσκου, τα Conditional Artificial Chemistry και Messiah Complex. Έχουμε την τεχνολογία για να κάνουμε καλά πράγματα, επειδή η τεχνολογία αποτελεί μέρος της ζωής μας όλα αυτά τα χρόνια. Την ίδια στιγμή, όμως, βρίσκεται στα χέρια εκατομμυριούχων που διαθέτουν τεράστια δύναμη και, μερικές φορές, αρκετή τρέλα. Οπότε, πιστεύεις ότι, μέσα σε όλη αυτή την πληροφορία και όλο αυτό το υπερβολικό, υπερτεχνολογικό περιβάλλον, υπάρχει χώρος για ηθική ή σωτηρία;
Όχι, δυστυχώς δεν το πιστεύω. Μακάρι να μπορούσα να το βλέπω έτσι, γιατί πιστεύω ότι για ορισμένους ανθρώπους πιθανότατα θα έχει θετικές πλευρές. Αλλά δεν νομίζω ότι αυτό ισχύει για την κοινωνία στο σύνολό της. Πιστεύω πως οι αρνητικές πλευρές θα είναι πολύ περισσότερες και πολύ σημαντικότερες από τις θετικές. Οπότε, κατά κάποιον τρόπο, εύχομαι να μην υπήρχε, όλη αυτή η ιδεολογία για να είμαι ειλικρινής μαζί σου. Και, ξανά, βρισκόμαστε ακόμη σε ένα πολύ πρώιμο στάδιο αυτής της διαδικασίας και αποδεχόμαστε τα πάντα χωρίς να τα εξετάζουμε ιδιαίτερα κριτικά. Δεν θα έλεγα ότι δεν τίθενται κρίσιμα ερωτήματα, αλλά ακόμη κι όταν τίθενται, δεν αλλάζει τίποτα στον τρόπο με τον οποίο συνεχίζεται η ανάπτυξή της. Τέλος πάντων, τα πράγματα ήδη γίνονται όλο και χειρότερα. Οπότε, ναι, σχετικά με το Messiah Complex... Δεν ξέρω. Είναι, φυσικά, ένας βιβλικός όρος. Αλλά πιστεύω ότι αφορά όλα τα κομμάτια της κοινωνίας και όχι απαραίτητα μόνο τη θρησκεία. Είναι κάτι που, κατά κάποιον τρόπο, βλέπουμε στις ΗΠΑ, για παράδειγμα, με τον Trump και όλα όσα συμβαίνουν γύρω από αυτόν. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να πιστεύουν όσα λέει, παρόλο που πολλές φορές απλώς λέει ανοησίες. Και τελευταία το αναρωτιέμαι κι εγώ ο ίδιος. Πρέπει να έχει μια εξαιρετικά ισχυρή επιρροή με κάποιον τρόπο, γιατί ακόμη και άνθρωποι που είναι πολύ διαφορετικοί σε προσωπικό επίπεδο, από τη στιγμή που εκείνος ανέλαβε την εξουσία, εξακολουθούν να τον υποστηρίζουν. Και πραγματικά δεν μπορώ να το καταλάβω. Προσπαθώ να το κατανοήσω, αλλά δεν μπορώ. Και επομένως υπάρχει αυτό το είδος «συμπλέγματος του Μεσσία» μέσα σε όλο αυτό. Ναι, και... Το βλέπεις, ξέρεις, από τότε που υπάρχουν άνθρωποι, υποθέτω. Αυτό που αποκαλούμε Messiah Complex υπήρχε πιθανότατα ακόμη και πριν από την εμφάνιση του Μεσσία.
-Αν μπούμε, λοιπόν, περισσότερο στην έννοια και στο συναίσθημα του άλμπουμ, θα ήθελα να σε ρωτήσω πώς προέκυψe η ιδέα για την Οφηλία του Άρθουρ Ρεμπώ;
Ναι, θα έλεγα ότι εκείνο το ποίημα για το οποίο μιλήσαμε. Το συγκεκριμένο ποίημα αναφέρεται, έστω και πολύ σύντομα, ακόμη και στο πρώτο μέρος και, φυσικά εδώ. Για εμάς, ήταν κατά κάποιον τρόπο μια πόρτα που άνοιξε προς ένα δημιουργικό σύμπαν. Ήταν αυτό το ποίημα που βρισκόταν στο μυαλό μας και στη ζωή μας όταν ξεκινήσαμε ολόκληρη τη διαδικασία σύνθεσης αυτού που τελικά έγινε το Dark Poem. Δεν είναι ότι βρίσκεται κυριολεκτικά μέσα σε όλα όσα έχουμε κάνει, αλλά λειτουργεί κατά κάποιον τρόπο ως μια δημιουργική πόρτα που ανοίγει και αφήνει τη δημιουργικότητα να ξεκινήσει να ρέει. Οπότε, το να το φέρουμε στο τελευταίο τραγούδι, στο συμπέρασμα ολόκληρης της τριλογίας, μας φάνηκε κάτι πολύ όμορφο. Και το να διαβαστεί μαζί με την ορχήστρα και όλα τα υπόλοιπα ήταν αρκετά σπουδαίο για εμάς. Αλλά δεν είναι κάτι περισσότερο από ένα είδος έμπνευσης ως προς την ατμόσφαιρα και απλώς ένας τρόπος να αφήσουμε τη δημιουργικότητα να αρχίσει να ρέει. Υπήρχαν και άλλα ποιήματα που ήταν σημαντικά για εμάς την ίδια περίοδο, αλλά αυτό ήταν το σημαντικότερο. Ήταν εκείνο για το οποίο μιλούσαμε περισσότερο όταν ξεκινήσαμε. Οπότε είναι, κατά κάποιον τρόπο, ένας φόρος τιμής στο ποίημα του Ρεμπω, το οποίο διαβάζεται στο τελευταίο ορχηστρικό. Στην πραγματικότητα, μπορώ να αισθανθώ την ατμόσφαιρα αυτού του ποιήματος, γιατί η Οφηλία ήταν μια πολύ τραγική μορφή και εσείς τη μεταφέρετε, κατά κάποιον τρόπο, με έναν πιο σύγχρονο τρόπο.
-Ταυτόχρονα, όμως, αν μιλήσουμε για τη λογοτεχνία, μπορώ να εντοπίσω επιρροές και από διάφορα άλλα έργα, όπως, για παράδειγμα, τον Butler στο προηγούμενο άλμπουμ ή το 1984 και το Brave New World στο νέο άλμπουμ. Δεν ξέρω αν τα μέλη της μπάντας είναι ιδιαίτερα εξοικειωμένα με την κλασική λογοτεχνία ή με τη λογοτεχνία γενικότερα, αλλά μπορώ να εντοπίσω επιρροές από βιβλία μέσα στη μουσική...
Ναι, έχει διαβάσει πάρα πολύ όλα αυτά τα χρόνια, και όχι μόνο ποίηση. Οπότε όλα αυτά βρίσκονται μέσα του. Όταν διαβάζεις κάτι, κατά κάποιον τρόπο παραμένει στο μυαλό σου για πάντα. Είμαι, λοιπόν, σίγουρος ότι έχεις δίκιο, ότι υπάρχουν τέτοιες επιρροές. Ακόμη και ο Edgar Allan Poe είναι ένας ποιητής που έχει παίξει πολύ σημαντικό ρόλο για τον Sten Ogel. Ο Edgar Allan Poe ήταν επίσης ένας από τους ποιητές που ήταν σημαντικοί για εμάς όταν ξεκινήσαμε να δημιουργούμε το A Dark Poem. Οπότε πιστεύω ότι έχεις απόλυτο δίκιο πως υπάρχουν αναφορές και στοιχεία από κλασικούς και, ίσως, και από σύγχρονους ποιητές, ιδιαίτερα, καθ' όλη τη διάρκεια της τριλογίας. Και νομίζω ότι αυτό είναι κάτι χαρακτηριστικό των Green Carnation. Πιστεύω ότι θα το βρεις και σε προηγούμενες ηχογραφήσεις...
-Ναι, όπως, για παράδειγμα, στο Alone...
Ναι, ναι, και όχι μόνο...
-Ωραία. Αυτό το άλμπουμ, σε αντίθεση με το προηγούμενο, που ήταν πιο εσωστρεφές και περισσότερο επικεντρωμένο σε πιο οικεία πράγματα, τώρα ανοίγεται σε έναν ευρύτερο κόσμο. Πιστεύεις, λοιπόν, ότι αυτό ήταν το κομμάτι του παζλ που έλειπε για την ολοκλήρωση της τριλογίας;
Ναι, πιστεύω ότι η διαφορετική εστίαση, αλλά όχι προσέγγιση, από το πρώτο στο δεύτερο και, στη συνέχεια, από το δεύτερο στο τρίτο μέρος κάνει την τριλογία πιο ολοκληρωμένη, καθώς έχουμε τρεις διαφορετικές οπτικές πάνω σε πολλά διαφορετικά θέματα. Και γι' αυτό επιλέξαμε να ηχογραφήσουμε πρώτα όλα τα τραγούδια και στη συνέχεια αποφασίσαμε ποια τραγούδια θα μπουν σε ποιο άλμπουμ. Και αυτό δεν έγινε μόνο για να τοποθετήσουμε τα τραγούδια στα άλμπουμ έτσι ώστε να ταιριάζουν μεταξύ τους μουσικά, αλλά και στιχουργικά, νομίζω το είχα αν φέρει και στην προηγούμενή μας κουβέντα. Και αυτό ήταν δύσκολο, γιατί, φυσικά, ένα από τα τραγούδια του δεύτερου άλμπουμ θα μπορούσε να ταιριάζει και στο τρίτο ή στο πρώτο. Θέλαμε, όμως, να υπάρχει μια ξεκάθαρη αλλαγή εστίασης, ιδιαίτερα στιχουργικά. Έτσι, χρειαζόταν αυτά τα τραγούδια του δεύτερου μέρους να βρίσκονται μαζί. Και πιστεύω ότι, όπως είπες κι εσύ, η εστίαση αλλάζει αρκετά από το εσωστρεφές ύφος σε μια εξωτερική ματιά, προς τον κόσμο γύρω μας, στο τρίτο μέρος. Και πιστεύω ότι το πετύχαμε αυτό, έχοντας τρεις διαφορετικές εστιάσεις, ώστε η τριλογία να μην είναι απλώς μια μεγάλη λίστα τραγουδιών που θα μπορούσαν να τοποθετηθούν οπουδήποτε. Φυσικά, έπρεπε να ταιριάζει μεταξύ τους και ο ήχος των τραγουδιών. Οπότε ήταν αρκετή δουλειά. Δοκιμάσαμε διαφορετικές λύσεις και τελικά καταλήξαμε σε αυτό που ακούς σήμερα. Και πιστεύω ότι ήταν ο καλύτερος συνδυασμός τραγουδιών.
-Μιλώντας, λοιπόν, γι' αυτό το είδος ανοίγματος, αλλά και για τη μουσική σας, ο ήχος σας είναι πλέον πιο ανοιχτός. Εννοώ πως είναι ίσως το πιο progressive άλμπουμ σας. Φυσικά, έχει τον δικό σας χαρακτήρα και την εξέλιξη του ήχου σας, αλλά ταυτόχρονα μπορώ να διακρίνω στοιχεία από συγκροτήματα όπως οι Jethro Tull ή οι King Crimson, ακόμη και οι Opeth. Πιστεύεις ότι αυτή ήταν μια φυσική εξέλιξη των πραγμάτων;
Ναι, πιστεύω ότι στο τρίτο μέρος παρουσιάζουμε κάποιες από τις πιο progressive πλευρές των Green Carnation, ιδιαίτερα, νομίζω, στο Messiah Complex και ίσως επίσης στα Broken Souls / Common Enemies. Και πιστεύω ότι δείχνουμε επίσης τους Green Carnation στην πιο επική τους πλευρά στο τρίτο άλμπουμ. Ειδικά στο Broken Souls / Common Enemies, όταν μπαίνουμε σε εκείνο το χτίσιμο με το spoken word και το σόλο κιθάρας και στη συνέχεια όλα ουσιαστικά εκρήγνυνται στο δεύτερο μέρος του σόλο. Οπότε, ναι, πιστεύω ότι παρουσιάζουμε πολύ καλά τις διαφορετικές πλευρές των Green Carnation στα τρία πρώτα τραγούδια. Και αυτό ήταν επίσης ένα ζητούμενο για εμάς, πριν φυσικά προχωρήσουμε και παρουσιάσουμε κάτι που δεν έχουμε κάνει ποτέ ξανά στο τελευταίο κομμάτι.
-Κάτι που με εξέπληξε, αλλά ταυτόχρονα, κατά κάποιον τρόπο το περίμενα κιόλας, ήταν η συμμετοχή της συμφωνικής ορχήστρας. Εννοώ, μου είχες ήδη δώσει ένα στοιχείο γι' αυτό στην προηγούμενη συνέντευξή μας και θα ήθελα να σε ρωτήσω: πιστεύεις ότι ήταν κάτι που έπρεπε να κάνουν οι Green Carnation; Και, ταυτόχρονα, πώς ήταν όλη αυτή η συνεργασία μαζί τους;
Ναι, αλλά δεν θα έλεγα ότι ήταν κάτι που έπρεπε να κάνουν οι Green Carnation. Οι Green Carnation ήταν ανέκαθεν μια μπάντα που, όπως και πολλές άλλες μπάντες, δεν φοβήθηκε ποτέ να χρησιμοποιήσει μεγάλα, επικά στοιχεία στη μουσική μας, στις ζωντανές εμφανίσεις μας και γενικότερα σε ό,τι κάνουμε. Οπότε, όταν παρουσιάστηκε η ευκαιρία να συνεργαστούμε με μια συμφωνική ορχήστρα — είχα ήδη υπογράψει μια επιστολή πρόθεσης με την ορχήστρα από το 2017 — γνωρίζαμε από τότε ότι υπήρχε η δυνατότητα να δουλέψουμε μαζί τους σε μια ηχογράφηση και σε μια ζωντανή εμφάνιση. Αρχικά, συζητούσαμε να χρησιμοποιήσουμε την ορχήστρα για την 20ή επέτειο της μπάντας. Εκείνη την εποχή μιλούσαμε για μια συναυλία με μια πλήρη συμφωνική ορχήστρα. Αλλά όταν σταματήσαμε να συζητάμε αν θα φέρναμε την ορχήστρα σε αυτό που τελικά έγινε το A Dark Poem, ήταν πολύ πιο φυσικό για εμάς να χρησιμοποιήσουμε την ορχήστρα για να δημιουργήσουμε κάτι καινούργιο, αντί να τη βάλουμε πάνω σε κάτι που ήταν ήδη 20 ετών, αν καταλαβαίνεις τι εννοώ. Στη συνέχεια συζητήσαμε αν θα χρησιμοποιούσαμε την ορχήστρα και στα τρία άλμπουμ, όπως είναι το πιο συμβατικό για μια rock, hard rock ή metal μπάντα όταν συνεργάζεται με ορχήστρα, με την ορχήστρα να βρίσκεται περισσότερο στο παρασκήνιο. Αλλά εγώ είχα ήδη δουλέψει με συμφωνική μουσική για μερικά χρόνια, έχοντας συμμετάσχει σε πάρα πολλές συναυλίες και έχοντας βρεθεί και σε crossover συναυλίες με rock μπάντες, jazz μπάντες ή οτιδήποτε άλλο. Και μου έγινε απλώς ξεκάθαρο ότι, φυσικά, θα χρησιμοποιούσαμε την ορχήστρα ως ορχήστρα. Ο αυθεντικός τρόπος με τον οποίο λειτουργεί μια ορχήστρα είναι αυτός που δουλεύει καλύτερα: να τη χρησιμοποιείς όπως πρέπει να χρησιμοποιείται μια ορχήστρα. Και αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα να βρίσκεται πίσω από εκατό στρώματα κιθαρών, διπλά μπάσα και ντραμς. Μπορεί να παίζουν σαν τρελοί και τελικά να μην μπορείς πραγματικά να ακούσεις τίποτα. Φυσικά, μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα στη μίξη, αλλά είμαι πολύ χαρούμενος που επιλέξαμε να χρησιμοποιήσουμε την ορχήστρα όπως την χρησιμοποιήσαμε. Και αυτή είναι επίσης μία από τις πολύ ασυμβίβαστες ιδέες που βρίσκονται πίσω από όλα όσα κάναμε σε αυτή την τριλογία. Και αυτή είναι μία από τις σημαντικότερες. Αλλά μετά έπρεπε να δημιουργήσουμε αυτό το μουσικό κομμάτι και αυτό πήρε πολύ χρόνο, γιατί προσπαθήσαμε να συνεργαστούμε με δύο διαφορετικά άτομα από την οικογένεια των Green Carnation, τα οποία πλέον δεν παίζουν στη μπάντα, αλλά πραγματικά είχαν το μουσικό υπόβαθρο και τις δυνατότητες για να κάνουν εξαιρετική δουλειά. Δεν μπόρεσαν, όμως, να το κάνουν και τελικά καταλήξαμε στον δικό μας, Stein Sordal. Δούλεψε για έναν ή δύο μήνες στο home studio του και εγώ ήμουν εκεί για να βοηθήσω. Όπως είχαμε συνθέσει και το υπόλοιπο άλμπουμ, στο τέλος είχαμε ένα είδος προσχεδίου για κάτι που είχε υπέροχες μελωδίες, διαφορετικές ατμόσφαιρες και διάφορα άλλα στοιχεία. Και επικοινωνήσαμε με έναν άνθρωπο από την ιδιαίτερη πατρίδα μας, τον Martin Robert Olsen, ο οποίος ασχολείται με συμφωνική μουσική στη Γερμανία και το κάνει επαγγελματικά εδώ και αρκετά χρόνια. Ήθελε να το αναλάβει, οπότε έκανε την ενορχήστρωση, τις παρτιτούρες και όλα τα σχετικά. Εμείς φυσικά δεν θα μπορούσαμε να έχουμε κάνει κάτι τέτοιο, γιατί δεν γνωρίζουμε απαραίτητα πόσες διαφορετικές νότες μπορεί να παίξει ένα όργανο ή πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει το ένα ή το άλλο όργανο. Οπότε χρειάστηκε να προσαρμόσει πολλά πράγματα. Έγραψε επίσης κάποια επιπλέον μουσική, ώστε να συνδέσει τα δικά μας μέρη με έναν πιο φυσικό τρόπο για μια ορχήστρα.
-Θα ήθελα να σε ρωτήσω πώς σου μιλάει το Messiah Complex ως άλμπουμ;
Όταν συγκεντρώναμε τα τραγούδια για καθένα από τα τρία άλμπουμ, θέλαμε, να στέκονταια υτόνομα αλλά να συνδέονται και μεταξύ τους, αλλά το τρίτο μέρος να είναι πιο διαφορετικό. Υπάρχει μια διαφορετική δομή σε αυτό το άλμπουμ. Και όταν το ακούς, αν δεν γνώριζες τα δύο πρώτα άλμπουμ, θα ήταν κάπως ένα παράξενο άλμπουμ, με μόνο τέσσερα τραγούδια: τρία τραγούδια της μπάντας και στη συνέχεια ένα μεγάλο κλασικό κομμάτι διάρκειας αρκετών λεπτών. Αλλά πιστεύω επίσης ότι με το τρίτο άλμπουμ αποκτάς ολόκληρη την αίσθηση της τριλογίας. Οπότε πιστεύω ότι, αν ακούσεις και τα τρία άλμπουμ, όλα θα βγάζουν ακόμη περισσότερο νόημα απ' ό,τι αν ακούσεις μόνο το τρίτο μέρος. Και αυτό δεν αποτελεί συμβιβασμό, γιατί πιστεύω ότι το τρίτο μέρος έχει πολλές αρετές και θα μπορούσε επίσης να σταθεί αυτόνομα. Απλώς θα ήταν ένα κάπως πιο παράξενα δομημένο άλμπουμ από οποιοδήποτε άλλο άλμπουμ έχω ακούσει. Πιστεύω ότι, στο μυαλό μου, είναι το τέλειο κλείσιμο της τριλογίας. Και θα έλεγα ότι αυτό μάλλον θα διχάσει λίγο τον κόσμο, ξέρεις. Γιατί υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έχουν πραγματικά ενθουσιαστεί με ολόκληρη την ιδέα της τριλογίας και φαίνεται πως συνδέονται πραγματικά και με αυτό το ενιαίο έργο. Υπάρχουν όμως και άλλοι άνθρωποι που δεν είναι τόσο ενημερωμένοι ή δεν έχουν ασχοληθεί πραγματικά με τα δύο πρώτα άλμπουμ και δεν γνωρίζουν για την τριλογία. Και κάποιοι από αυτούς πιθανότατα θα θεωρήσουν ότι είναι ένα άλμπουμ με ωραίο ήχο, αλλά δεν θα αντιληφθούν τα επιπλέον επίπεδα που, πιστεύω, αποκτά όταν το βλέπεις ως τριλογία.
-Νιώθεις ότι η τριλογία A Dark Poem ήταν ένα ορόσημο στην καριέρα της μπάντας;
Ναι, πιστεύω πως ήταν. Τουλάχιστον, αποτελεί ορόσημο για τους ανθρώπους που συμμετείχαν σε αυτήν, και αυτό είναι το σημαντικότερο. Το τι πιστεύει ο υπόλοιπος κόσμος δεν έχει και τόση σημασία. Φυσικά, πιστεύω ότι το κοινό θα θεωρήσει επίσης πως αποτελεί ορόσημο στην καριέρα των Green Carnation, εξαιτίας του τεράστιου μεγέθους του εγχειρήματος και του πόσο καλά έχει γίνει δεκτό τόσο από τους κριτικούς όσο και από το κοινό. Οπότε, ναι, το πιστεύω. Αλλά το σημαντικότερο πράγμα για εμάς θα είναι πάντα ότι γνωρίζουμε πως καταφέραμε να ακολουθήσουμε τις ιδέες και τις φιλοδοξίες μας για αυτό το τεράστιο εγχείρημα, χωρίς να κάνουμε κανέναν συμβιβασμό στην πορεία. Νομίζω πως είναι ένα πραγματικά τεράστιο επίτευγμα, δεδομένου ότι το έχουμε κάνει για τόσα πολλά χρόνια και ότι στην πορεία υπήρχαν τόσα δύσκολα ζητήματα που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε. Και πάντα παίρναμε τη σωστή απόφαση, γιατί γνωρίζαμε τι θέλαμε να κάνουμε. Αυτό δεν είναι πάντα εύκολο, και μάλλον είναι αυτό για το οποίο είμαι περισσότερο περήφανος.
-Και η τελευταία μου ερώτηση είναι η εξής: μετά από αυτή την τριλογία, ποιο είναι το επόμενο βήμα για τους Green Carnation, εφόσον έχετε ήδη συζητήσει κάτι σχετικά;
Λοιπόν, για εμάς, όλη η περίοδος του Dark Poem θα συνεχιστεί καθ’ όλη τη διάρκεια του 2026 και, φυσικά, και μέσα στο 2027. Θα θέλαμε να έχουμε τη δυνατότητα να παρουσιάσουμε αυτό το υλικό ζωντανά σε ανθρώπους που θέλουν να το ακούσουν, ιδανικά και σε διαφορετικές ηπείρους, καθώς και σε μέρη όπου έχουμε ήδη παίξει αλλά και σε μέρη που δεν έχουμε επισκεφθεί ποτέ, σε φεστιβάλ και σε παρόμοιες διοργανώσεις. Αλλά μετά από αυτό, δεν έχουμε ιδέα τι πρόκειται να συμβεί. Έχουμε ολοκληρώσει το δισκογραφικό μας συμβόλαιο με τη Season of Mist και δεν έχουμε κανένα άλλο σχέδιο αυτή τη στιγμή. Οπότε, μπορεί αυτό να είναι το τελευταίο πράγμα που θα ακούσει ο κόσμος από τους Green Carnation. Μπορεί και να είναι, γιατί δεν το έχουμε συζητήσει ακόμη. Κανονικά, προκύπτει μια δημιουργική ιδέα και στη συνέχεια συζητάμε αν θέλουμε να την υλοποιήσουμε. Από την πρώτη κιόλας ερώτηση που μου έκανες, νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο πως είμαστε ακόμη αρκετά εξαντλημένοι από όλο αυτό — δημιουργικά εξαντλημένοι. Επομένως, δεν έχουν υπάρξει μέχρι στιγμής πολλές νέες, σπουδαίες δημιουργικές ιδέες προς συζήτηση. Πιστεύω, όμως, ότι αυτό θα αλλάξει, ελπίζω, μετά τις 12 Σεπτεμβρίου, όταν επιστρέψουμε στην κανονικότητα, δηλαδή στο να παίζουμε σε φεστιβάλ, συναυλίες και παρόμοιες εκδηλώσεις. Όχι κάθε μέρα, αλλά απλώς να ξαναβρεθούμε όλοι μαζί και να κάνουμε πράγματα. Αυτή τη στιγμή, λοιπόν, είναι πολύ νωρίς για να πούμε και όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά. Ελπίζω, φυσικά, να κάνουμε κάτι ακόμη, και πιστεύω ότι το ίδιο ελπίζει και ο Sten Roger. Αλλά αυτή τη στιγμή χρειαζόμαστε να βρούμε το κίνητρο για να το κάνουμε, καθώς και μια καλή ιδέα να πιαστούμε.
Γιάννης Χαρρτζανιώτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου