Το “Maldoror Disco” των Master’s Hammer είναι ένα από εκείνα τα άλμπουμ που δείχνουν ξεκάθαρα γιατί το συγκρότημα θεωρείται ένα από τα πιο ιδιοσυγκρασιακά και απρόβλεπτα ονόματα του black metal. Ενώ η μπάντα έχει πίσω της μια μακρά ιστορία και έναν θρύλο στον ακραίο ήχο, ταυτόχρονα, έχει περάσει από διάφορες φάσεις πειραματισμού, καφρίλας αλλά και αναζήτησης. Από την άλλη εδώ κάνει ίσως το πιο θρασύ και εκκεντρικό της βήμα παίρνοντας το σκοτεινό, τελετουργικό DNA της, για να το φιλτράρει σε ένα πολύ περίεργο, μα καθόλου μονοδιάστατο industrial, avant-garde σκηνικό.
Εδώ πρόκειται για τη φάση που βλέπουμε πως η μαυρομεταλλική ιστορία, μπορεί να σκανδαλίσει με έναν πολύ διαφορετικό τρόπο, αφού ο ακραίος ήχος γίνεται ηλεκτρονικός, ψυχεδελικός και σχεδόν χορευτικός. Ο ήχος του άλμπουμ είναι μια διαρκής σύγκρουση αντιθέσεων. Οι κιθάρες και τα παραδοσιακά black metal στοιχεία υπάρχουν, ή μάλλον σκιάζονται μέσα από άλλα μουσικά οχήματα που λειτουργούν περισσότερο ως στόλισμα, και ταυτότητα ενός θρυλικού παρελθόντος, παρά ως πυρήνας. Εδώ η μπάντα προτιμά έναν καθόλα γκροτέσκο χαρακτήρα, με synth, samples και πιασάρικα αλλά ιδιαίτερα beats, παρά κλασικά riffs, άλλωστε κιόλας, οι Master’s Hammer δεν είναι πως προσπάθησαν ποτέ να το παίξουν true, όσο κι αν πάλαι ποτέ επηρέασαν μιας γενιά καθαρόαιμων black metallers ανά τον κόσμο. Ίσα ίσα, εδώ μπορούν να σοκάρουν, να μπερδέψουν, να δημιουργήσουν μια παράξενη, αλλόκοτη ατμόσφαιρα, και το καταφέρνουν εντυπωσιακά.
Στιχουργικά και αισθητικά, το “Maldoror Disco” συνεχίζει την πορεία του Franta Štorm προς έναν κόσμο γεμάτο παραδοξότητες, καφκικές έννοιες και βλάσφημη ποίηση. Είναι ένα άλμπουμ που δεν ενδιαφέρεται να κερδίσει νέους ακροατές ενδιαφέρεται να εκφράσει χωρίς φίλτρα το καλλιτεχνικό όραμα της μπάντας. Ως προς το σύνολο του κιόλας, το εν λόγω πόνημα, μπορεί να μη θέλει να διχάσει, αλλά σίγουρα θα το καταφέρει με έναν έντεχνο τρόπο, ειδικά στην παλιά γενιά που ενδεχομένως να μεγάλωσε με έργα σαν το "Ritual". Το μόνο βέβαιο είναι πως όσο και να θέλουν να πειραματιστούν, το metal πάντα υπάρχει.
Αυτή η δουλειά για κάποιους θα είναι μια ιδιόρρυθμη κορύφωση της δημιουργικότητας των Master’s Hammer, και για άλλους κάτι που θα περάσει μα δε θα ακουμπήσει. Σίγουρα όμως είναι ένα άλμπουμ με χαρακτήρα, τόλμη και προσωπικότητα, ακριβώς ό,τι θα περίμενε κανείς από ένα συγκρότημα που ποτέ δεν ακολούθησε τον ασφαλή δρόμο και προτιμούσε τα ακαθόριστα.
(7/10)
Γιάννης Χαρτζανιώτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου