Το πόσο επιδραστικό είναι το Νορβηγικό black metal, είναι γνωστό τοις πάσι. Το πόσο πολυδιάστατο και meta, έχει γίνει επίσης, αλλά τα όρια υπάρχουν να ξεπερνιόνται, κι αυτό οι ΙΗΧΗΙ το ξέρουν καλά. Το σχετικά νεοσύστατο σχήμα, έχει βγάλει ήδη δύο ΕΡ, και οι ιθύνοντες, Lars Emil Måløy των DHG και η Regn, μιλούν σε μια πηγαία, αφιλτράριστη κουβέντα, για το πλήθος των σκέψεων τους και της ανεξάντλητης δημιουργικότητας της, με αφορμή την πιο πρόσφατη δουλειά τους, "Unheeding Sun", στην παρθενική συνέντευξη της -μέχρι στιγμής-πορείας τους.
-Αρχικά, κυκλοφορήσατε δύο EP μέσα σε έναν χρόνο, οπότε η ερώτησή μου είναι η εξής, είχατε τις ιδέες και για τα δύο αυτά EP εδώ και πολύ καιρό ή προέκυψαν πρόσφατα και απλώς σκεφτήκατε πως πρέπει να κυκλοφορήσουν;
R: Ναι. Λοιπόν, για το πρώτο EP τα τραγούδια δημιουργήθηκαν αρχικά σαν πρόχειρα σκίτσα και υπήρξε μια φυσική διαδικασία όπου χτίζαμε τις ενορχηστρώσεις και τα υπόλοιπα. Όταν ένωσα τις δυνάμεις μου με τον Lashem εδώ και αρχίσαμε να δουλεύουμε μαζί, τότε βγήκε και η πρώτη κυκλοφορία, πέρσι τον Γενάρη. Γενικά, τα σχέδια των τραγουδιών ξεκίνησαν περίπου έναν χρόνο πριν κυκλοφορήσει το πρώτο EP. Δουλέψαμε περίπου έναν χρόνο πάνω στα τραγούδια, από τα αρχικά σχέδια μέχρι την τελική κυκλοφορία. Και νομίζω ότι το ίδιο ισχύει και για το δεύτερο EP, γιατί το πρώτο τραγούδι, το Unheeding Sun, είχε έρθει στο μυαλό μου ήδη από πολύ νωρίς.
L.E: Ναι, «μαγειρεύεται» εδώ και πολύ καιρό. Νομίζω ότι έγραψες πολλά από αυτά τα τραγούδια όταν ήσουν μόνη σου στα νορβηγικά δάση.
R: Ναι, ήταν το καλοκαίρι, νομίζω το καλοκαίρι του 2024. Τότε έγινε και το πρώτο πλάνο του Unheeding Sun.
L.E: Αυτή φέρνει συνήθως όλα τα αρχικά σκίτσα και τις ιδέες. Συνήθως παίζει κιθάρα και τραγουδάει ή πιάνο ή κάτι άλλο για πολλά από τα μέρη. Πιο πρόσφατα όμως έγραψα κι εγώ κάποια από τη μουσική του νέου EP. Στο πρώτο EP όμως, κυρίως είχαμε σκίτσα και ιδέες. Ο τρόπος που δουλεύω είναι ότι παίρνω τις ιδέες της σαν ένα είδος πρώτης ύλης και προσπαθώ να πιάσω την ουσία τους ή να φανταστώ πώς μπορούν να ενσωματωθούν σε ένα τραγούδι. Μερικά τραγούδια τα έχεις γράψει από την αρχή μέχρι το τέλος. Αλλά σε άλλα χρησιμοποιώ συχνά την αρχική ηχογράφηση, ακόμη κι αν είναι απλά μια ηχογράφηση με ένα κανονικό μικρόφωνο σε ένα δωμάτιο ή στο στούντιο. Απλώς προσθέτω πράγματα από πάνω που να λειτουργούν μαζί της. Συχνά υπάρχει μια μαγεία στις ακατέργαστες ηχογραφήσεις και δεν θέλω να τη χαλάσω. Έτσι τις κρατάω και τις «σχεδιάζω» διαφορετικά γύρω τους.
-Ωραία. Ως project οι IHXHI με σάρκα και οστά πλέον, πιστεύετε πως έρχεται και η ώρα για ενα ολοκληρωμένο άλμπουμ;
L.E: Σκεφτόμαστε να κυκλοφορήσουμε σε φυσική μορφή τα δύο EP μαζί και ίσως να προσθέσουμε ένα intro και ένα outro ή ένα μικρό interlude που να τα ενώνει όλα. Θα ήταν πολύ ωραίο σε ένα LP αν το ένα εξώφυλλο ήταν από τη μία πλευρά και το άλλο από την άλλη, ώστε να μπορείς να το γυρίσεις και να διαλέξεις ποιο εξώφυλλο σου αρέσει περισσότερο. Τα έχει φτιάξει η ίδια καλλιτέχνις, η Sara Maaren. Επίσης πρέπει να προωθήσουμε πολύ το project τώρα. Ήμασταν πολύ συγκεντρωμένοι στο να τελειώσουμε το EP. Αυτό έγινε λίγο μετά από τη συναυλία που έπαιξα με τους DHG στο 70000 Tons of Metal στην Καραϊβική. Προσπαθούσαμε να ολοκληρώσουμε το EP λίγο πριν πάμε σε εκείνη τη συναυλία. Όταν επιστρέψαμε, υπήρχαν μόλις τρεις μέρες μέχρι την κυκλοφορία, οπότε έπρεπε να στέλνουμε emails και να κανονίζουμε τα πάντα. Τώρα είναι η ώρα να κάνουμε περισσότερη προώθηση. Για το επόμενο άλμπουμ είναι πολύ δύσκολο να πούμε πότε θα κυκλοφορήσει. Έχουμε πολλή δουλειά. Πρέπει να βρούμε χρόνο απλώς για να δουλέψουμε. Το γράψιμο και η ηχογράφηση παίρνουν πάρα πολλές ώρες. Τα αρχικά πλάνα είναι δύσκολο να τα πιέσεις να έρθουν. Για να υπάρχουν αρκετές ιδέες για ένα άλμπουμ ίσως χρειαστεί τουλάχιστον μισός χρόνος. Και μετά η παραγωγή και η ηχογράφηση χρειάζονται άλλους έξι μήνες ή και περισσότερο. Οπότε ίσως του χρόνου.
-Αν επικεντρωθούμε στο νέο EP, ο ήχος του έχει μεγαλύτερη πολυπλοκότητα και πολυεπίπεδα μουσικά στοιχεία. Υπάρχουν επιρροές από indie, folk, alternative και φυσικά black metal. Θέλατε συνειδητά να εξελίξετε τον ήχο σας;
L.E: Νομίζω ότι έγινε φυσικά. Στο πρώτο EP σχεδόν κάθε ιδέα είναι πολύ κοντά στα αρχικά σκίτσα. Η Regne είχε γράψει τη δομή και τους στίχους από πριν. Στο νέο EP καταλάβαινα περισσότερο τον τρόπο σκέψης γύρω από τον σχεδιασμό του ήχου.
R: Ναι, στο νέο EP είχα κι εγώ περισσότερες διαφορετικές ιδέες και χρειαζόμουν την ικανότητα του Lars Emil να τις βάλει σε μια μορφή ώστε να έχουν συνοχή. Είχα πάρα πολλές ιδέες και μπορούσα να δω πώς συνδέονται μεταξύ τους. Χρειάστηκε χρόνος για να πάρει αυτό μια ουσιαστική μορφή.
L.E: Όταν γράφω, ακόμη και για άλλα projects, έχω μια κάπως «ADHD» προσέγγιση. Δηλαδή πρέπει να συμβαίνει συνέχεια κάτι στη μουσική. Στο πρώτο EP η προσέγγιση ήταν περισσότερο εστιασμένη σε ένα συναίσθημα ή μια ενότητα. Στο νέο προσπαθήσαμε να συνδυάσουμε τη δική μου προσέγγιση με τη δική της. Έτσι το πρώτο EP είναι περισσότερο στη δομή της Regne , ενώ το νέο είναι λίγο πιο κοντά σε πιο προοδευτικές μπάντες. Και οι δύο όμως έχουμε πολύ διαφορετικά μουσικά υπόβαθρα και έχουμε ασχοληθεί με πολλά είδη μουσικής, οπότε έχουμε την ανάγκη να συνθέτουμε ελεύθερα.
-Χωρίς σύνορα και περιορισμούς δηλαδή...
L.E: Ναι, αυτό είναι κάτι σημαντικό στη μουσική μας.
R: Προσπαθούμε όμως να κρατάμε μια αισθητική. Είναι δύσκολο να το περιγράψω, αλλά υπάρχει ένα αισθητικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θέλουμε να κινείται η μουσική. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο όμως υπάρχει χώρος για πολλές διαφορετικές εκφράσεις. Η αισθητική λειτουργεί σαν ένα νήμα που τα συνδέει.
L.E: Αν θυμάμαι καλά, οι Ihxhi ήταν ένας τρόπος για σένα να εκφράσεις τα μουσικά σου συναισθήματα.
R: Ναι, και επίσης μετά που τελείωσα τις σπουδές μου στη μουσική ένιωθα ότι είχα γίνει πολύ αναλυτική όταν άκουγα ή έγραφα μουσική. Αυτό είναι συνηθισμένο όταν κάνεις μεταπτυχιακές σπουδές στη μουσική. Ένιωθα λοιπόν μεγάλη ανάγκη να επιστρέψω σε μια πιο δημιουργική ροή. Μου ήταν δύσκολο να βάλω τον εαυτό μου μέσα σε ένα συγκεκριμένο «κουτί». Έτσι κάποια στιγμή άρχισα να γράφω ιδέες που τελικά έγιναν τα τραγούδια του πρώτου EP των IHXHI.
-Υποθέτω ότι κι εσύ προέρχεσαι από το black metal εδώ και πολλά χρόνια.
Ναι, και η πρώτη φορά που έπαιξα μουσική ήταν σε μια black metal μπάντα. Λεγόταν Kvart, που στα νορβηγικά σημαίνει «πνιγμένος». Ήταν black metal με κάποια στοιχεία viking. Μετά όμως απομακρύνθηκα λίγο από αυτό για να σπουδάσω μουσική. Έτσι ένιωσα την ανάγκη να επιστρέψω σε μερικές από εκείνες τις ρίζες και τα συναισθήματα μέσα από τη μουσική. Την περίοδο που έγραφα τα πρώτα riffs που αργότερα έγιναν οι IHXHI, ζούσα μόνη μου σε μια καλύβα ψηλά στα βουνά. Είχα λοιπόν πολύ χρόνο και χώρο για να δοκιμάσω πράγματα, για παράδειγμα τεχνικές scream στη φωνή, που δεν είχα δοκιμάσει πριν. Κι αυτό ήταν επίσης μέρος της διαδρομής.
-Και τα δύο EP όμως έχουν κάτι πολύ κοινό. Η ατμόσφαιρα είναι πολύ παρόμοια. Μπορώ να καταλάβω πόσο αναλυτικοί αλλά και ανοιχτόμυαλοι είστε ταυτόχρονα. Ήταν όμως δύσκολο να βάλετε τόσα διαφορετικά στοιχεία σε απόλυτη αρμονία μέσα στη μουσική σας;
R: Όχι πραγματικά, γιατί έτσι μου αρέσει να δουλεύω. Έχω αρκετή εμπειρία στο να κάνω πράγματα που κανονικά δεν θα έπρεπε να ταιριάζουν μεταξύ τους, να τελικά ταιριάζουν. Είναι όμως και συναρπαστικό. Μερικές φορές απλώς ανατριχιάζω όταν νιώθω κάποιο συναίσθημα από την αρχική ιδέα. Και μετά, αφού δουλέψω πάνω της, ηχογραφήσω κιθάρες ή τη βάλω σε ένα διαφορετικό μουσικό «τοπίο», νιώθω την ίδια ανατριχίλα, αλλά σαν να προέρχεται από μια εντελώς διαφορετική μουσική.
L.E: Επίσης πολλά στοιχεία προστίθενται στο τελευταίο στάδιο της παραγωγής. Μπορεί να έχουμε πολλά ορχηστρικά μέρη και να δοκιμάζουμε διάφορα φωνητικά ή άλλες ιδέες από πάνω. Έτσι λειτουργεί λίγο η διαδικασία μας.
R: Ναι, και επίσης όταν έχεις φτιάξει ένα μέρος και είσαι πολύ ευχαριστημένος με το πώς ακούγεται, τότε κάνουμε ένα βήμα πίσω. Το αφήνουμε για μερικές μέρες και μετά ξανακοιτάμε: λειτουργεί πραγματικά μέσα στο πλαίσιο του τραγουδιού; Ή πρέπει απλώς να το «σκοτώσουμε»; Αυτό συμβαίνει συχνά. Υπάρχουν πολλές καλές ιδέες, αλλά δεν ταιριάζουν στη συνολική εικόνα. Επίσης οι στίχοι διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό το συναίσθημα του τραγουδιού. Πρέπει να είναι σε ευθυγράμμιση με αυτό που προσπαθεί να εκφράσει το τραγούδι. Οπότε είναι ένας συνδυασμός δημιουργικότητας και ανάλυσης, αλλά και συναισθήματος, μιας δηλαδή, ανθρώπινης πλευράς.
-Μιλώντας για τους στίχους, στο πρώτο EP ένιωσα κάτι πιο μυστικιστικό και σχεδόν αποκρυφιστικό. Στο δεύτερο νιώθω κάτι πιο προσωπικό και εσωστρεφές. Είχατε στο μυαλό σας να εξερευνήσετε διαφορετικές πλευρές της προσωπικότητάς σας ή των συναισθημάτων σας;
R: Όχι συνειδητά. Δεν το σχεδιάσαμε έτσι. Νομίζω ότι όταν γράφουμε —τουλάχιστον εγώ— το κάνω αρκετά διαισθητικά, ειδικά στα πρώτα στάδια. Μετά προσθέτω και λίγη ανάλυση για να κάνω τους στίχους όσο το δυνατόν καλύτερους. Στην αρχή όμως βασίζονται σε φυσικές ή εσωτερικές διαδικασίες. Όταν γράφεις έτσι, είναι φυσικό να υπάρχουν αλλαγές. Έρχονται από προσωπικούς κύκλους ή συναισθηματικές φάσεις, όχι επειδή έχεις κάποιο συγκεκριμένο concept. Αλλά αυτό είναι κάτι που σκεφτόμαστε για την επόμενη περίοδο γραψίματος — ίσως να κάνουμε κάτι πιο θεματικά δομημένο στην επόμενη κυκλοφορία.
L.E: Νομίζω ότι αφιερώνεις πολύ χρόνο και πάθος στους στίχους. Είναι πολύ σημαντικοί για σένα. Στην αρχή ξεκινούν από το συναίσθημα και μετά έρχεται η αναλυτική φάση.
R: Ναι, ακριβώς. Είναι κυρίως ένα συναίσθημα στην αρχή.
-Αν το φανταστώ σαν εικόνα: το πρώτο EP είναι σαν να βρίσκεσαι σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και προσπαθείς να βρεις την έξοδο. Το δεύτερο είναι σαν να βρίσκεσαι κάπου στο διάστημα ή μέσα σε ένα δάσος. Ίσως και τα εξώφυλλα των EP να με οδήγησαν σε αυτή την αίσθηση. Το ένα είναι πιο κλειστό, το άλλο πιο ανοιχτό.
R: Είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό που λες και πολύ καλή ανάλυση. Έχει πολύ νόημα. Στο πρώτο EP τα συναισθήματα για μένα ήταν πράγματι κάπως έτσι όπως τα περιγράφεις. Ήταν κάτι που έπρεπε να βγει προς τα έξω, μια μορφή σκοταδιού που έπρεπε να εκφραστεί. Είναι δύσκολο να περιγράψεις τέτοια πράγματα με λέξεις εκείνη τη στιγμή. Περνάω πολύ χρόνο γράφοντας στίχους. Μου αρέσει πολύ, αλλά μερικές φορές είναι και μια πολύ απογοητευτική διαδικασία. Πάντως νομίζω ότι η περιγραφή σου είναι πολύ σωστή.
L.E: Στο δεύτερο EP συμμετείχα περισσότερο και εγώ στους στίχους. Είναι κάπως πιο πνευματικοί, με την έννοια ότι εξερευνούν θέματα που δεν είναι τόσο «τεχνικά», αλλά αόριστα και έξω από τον υλικό κόσμο. Για παράδειγμα, τη ζωή ανάμεσα στο φως και στα πνεύματα. Το πρώτο EP είναι περισσότερο σαν να ζεις μέσα στο μυαλό.
-Όταν άκουσα τα EP ένιωσα ότι δημιουργούν εικόνες στο μυαλό μου. Η μουσική σας έχει κάτι σαν παιχνίδι από ψευδαισθήσεις ή ροές εικόνων. Είχατε κάποια συγκεκριμένη εικόνα στο μυαλό όταν συνθέτατε τα τραγούδια;
L.E: Ναι, είχα μια μικρή εικόνα στο μυαλό όταν γράφαμε τη μουσική. Ήταν κάτι σαν την ιδέα της ζωής ανάμεσα σε φώτα — σαν να υπάρχεις ανάμεσα σε διαφορετικά φώτα. Ήταν ένα συναίσθημα στο οποίο ήθελα να μπω.
R: Κάνουμε συχνά τέτοιες συζητήσεις μεταξύ μας. Ο Lars Emil έχει έναν πολύ επιστημονικό και ορθολογικό τρόπο σκέψης, πολύ «προσγειωμένο». Αν και νομίζω ότι κι εγώ έχω γίνει πιο έτσι με τα χρόνια, εξακολουθώ να ψάχνω θέματα που αφορούν την ψυχή και τη συνείδηση. Συζητάμε συχνά υπαρξιακά ερωτήματα: τι έρχεται πρώτο; Η ύλη ή το πνεύμα; Η συνείδηση ή το σώμα; Έχουμε πολλές τέτοιες φιλοσοφικές συζητήσεις. Νομίζω λοιπόν ότι κάποιοι από τους στίχους στο νέο EP επηρεάστηκαν από αυτές τις συζητήσεις. Επίσης μας αρέσει πολύ να διαβάζουμε ή να ακούμε podcasts για διάφορα θέματα. Μπορεί να είναι επιστήμη, πνευματικότητα ή αρχαία ιερά κείμενα από διαφορετικούς πολιτισμούς και θρησκείες. Ειδικά για το δεύτερο EP, θα μπορούσε ίσως να είχε γίνει και ολόκληρο άλμπουμ αν το προσεγγίζαμε διαφορετικά. Βάλαμε μέσα πολλά πράγματα, πολλά συναισθήματα και πολλές επιρροές.
L.E: Ναι, το πρώτο EP είχε μια κάπως διαφορετική προσέγγιση.
R: Ναι, ίσως πιο εσωστρεφή και πιο συγκεντρωμένη. Το δεύτερο είναι πιο… τολμηρό. Προσπάθησα να βάλω μέσα πολλά διαφορετικά στοιχεία, ακόμη και χαοτικά, αλλά όχι μόνο χαοτικά… Κατά τη δημιουργική διαδικασία συνέβησαν πολλά πράγματα στις ζωές μας. Γίναμε οι Ihxhi ως project, αλλά ταυτόχρονα ήρθαμε και πιο κοντά ως άνθρωποι· μετακομίσαμε μαζί. Πολλά πράγματα συνέβησαν που οδήγησαν στο να γεννηθεί όλο αυτό.
L.E: Ναι, νομίζω ότι αρχίσαμε να δουλεύουμε σε ένα από τα τραγούδια, το Unheeding Sun, την ίδια περίοδο που ξεκινήσαμε και τη σχέση μας. Οπότε όλο αυτό έχει και μια μεγάλη προσωπική ιστορία πίσω του. Νομίζω ότι αυτό αντανακλάται και σε κάποιους από τους στίχους, αλλά βρίσκεται περισσότερο «ανάμεσα στις γραμμές». Οπότε το πάθος και η αγάπη είναι επίσης μέρος της θεματολογίας.
-Ναι, μπορώ να το νιώσω αυτό. Και μπορώ επίσης να δω ότι η πολυπλοκότητα της μουσικής σας στο νέο EP έχει κάτι πιο εκλεπτυσμένο. Υπάρχει μια πιο σύνθετη ατμόσφαιρα και αυτό το σκοτεινό, μελαγχολικό ύφος. Iδιαίτερα για σένα, Lars, έχω μια ερώτηση: πιστεύεις ότι επηρεάστηκες από τον Vicotnik;
L.E: Ναι, είναι προφανές. Εγώ και ο Vicotnik γίναμε φίλοι γύρω στο 2009, όταν δούλευα στο πρώτο άλμπουμ των If Nothing Is. Εκείνη την περίοδο ένιωθα ότι το metal είχε αρχίσει να γίνεται λίγο βαρετό, σαν να είχα ακούσει ήδη όλα τα ενδιαφέροντα πράγματα. Τότε ένας φίλος μου είπε να ακούσω τους Dødheimsgard και κυριολεκτικά έπαθα σοκ. Μετά μου είπε ότι ο Vicotnik είχε γράψει στο διαδίκτυο πως έψαχνε ανθρώπους για να δουλέψει σε άλλα projects. Έτσι του έστειλα ένα από τα τραγούδια μου. Μου απάντησε ότι θα έπρεπε να δουλέψουμε μαζί. Εκείνη την περίοδο ζούσα σε άλλη πόλη και πετούσα στο Όσλο κατά διαστήματα για να παρακολουθώ πώς δούλευε και να μαθαίνω από τη διαδικασία του. Την ίδια περίοδο άρχισα και σπουδές στη μουσική τεχνολογία στο πανεπιστήμιο. Επίσημα μπήκα στους Dødheimsgard το 2014, αλλά ήδη συνεργαζόμασταν από πριν. Ανταλλάσσαμε ιδέες και υπήρχαν επιρροές και από τις δύο πλευρές. Κάποιες ιδέες από το If Nothing Is επηρέασαν τους Dødheimsgard, αλλά και το αντίστροφο. Εμπνεύστηκα πολύ από τον τρόπο που γράφουν μουσική. Έγραψα επίσης τις μπασογραμμές για δύο τραγούδια στο άλμπουμ A Umbra Omega. Ο Vicotnik άλλαξε μερικά πράγματα, αλλά περίπου το μισό από το μπάσο είναι δικό μου. Στο πιο πρόσφατο άλμπουμ έγραψα όλες τις μπασογραμμές, κάποια μέρη με synthesizers και τα πιανιστικά interludes. Έχω επίσης αρχίσει να δουλεύω και στο επόμενο άλμπουμ. Είναι πολύ νωρίς ακόμα, αλλά αρχίζει να φαίνεται η κατεύθυνσή του. Οπότε συμμετέχω και στη σύνθεση αυτού του δίσκου. Νομίζω ότι όλα αυτά επηρεάζουν και τους IHXHI.
-Ναι, μπορώ να το καταλάβω απόλυτα. Μπορώ να ακούσω κάποιες μπασογραμμές ή μελωδίες που μου θυμίζουν πολύ το Black Medium Current. Είναι σαν ένα μείγμα από αυτόν τον ήχο με στοιχεία post-metal ή ακόμη και άσχετα πράγματα που θυμίζουν τους Muse ή τους Archive...
L.E: Βασικά, οι Muse είναι εξαιρετικοί. Αν αναλύσουμε γενικά όσα είπες, μάλιστα η Regn, πριν γνωριστούμε, άκουγε το Black Medium Current περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Το αγαπάει πολύ. Οπότε υποθέτω ότι αυτό επηρέασε και τον τρόπο που γράφει μουσική. Σκεφτόμουν επίσης ότι τα τραγούδια δεν διαμορφώνονται μόνο από τη διαδικασία της σύνθεσης, αλλά και από όσα συμβαίνουν στη ζωή. Όλα αυτά «περνούν» μέσα στη μουσική και επηρεάζουν το πώς ακούγεται. Το σκεφτόμουν αυτό και σε σχέση με τη μουσική που δημιουργεί η τεχνητή νοημοσύνη. Το ΑΙ μπορεί να αντιγράψει το πώς ακούγεται η μουσική, αλλά χρειάζεται πραγματική ζωή και πραγματικούς ανθρώπους για να δημιουργηθεί ένας συγκεκριμένος ήχος. Σκέφτομαι το ίδιο και για το άλμπουμ 666 International των Dødheimsgard. Ο ήχος του επηρεάστηκε πολύ από την ψυχική κατάσταση των ανθρώπων που συμμετείχαν και από την κουλτούρα της Νορβηγίας εκείνη την εποχή. Πολλά πράγματα από τη ζωή περνούν μέσα στη μουσική και διαμορφώνουν τον τελικό της ήχο. Νομίζω ότι μου αρέσει πολύ ο τρόπος που αυτό επηρέασε το Ihxhi. Ναι, σε μεγάλο βαθμό. Εγώ έχω τον δικό μου τρόπο να γράφω μουσική και η Regn έχει επίσης τον δικό της. Οπότε είναι ένα μείγμα των δύο τρόπων μας. Και οι δύο έχουμε γράψει μουσική σχεδόν σε όλα τα είδη. Επίσης δουλεύουμε με τη μουσική και στην καθημερινή μας ζωή. Ξέρουμε πώς να γράψουμε ένα pop τραγούδι. Απλώς δεν γράφουμε πολλά. Νομίζω ότι εκείνα είναι περισσότερο σαν… δουλειά ή έρευνα. Ενώ αυτό εδώ είναι πάθος. Έχω μια καλή λέξη γι’ αυτό στα νορβηγικά, αλλά δεν ξέρω πώς να τη μεταφράσω. Πάντως βοηθάει το ότι έχω γράψει μουσική για ταινίες, R&B και ορχηστρικά κομμάτια. Το να έχεις όλες αυτές τις γνώσεις στη «εργαλειοθήκη» σου είναι πολύ χρήσιμο. Όταν όμως γράφεις μουσική για το Ihxhi, αλλά και για τα projects όπως τους If Nothing Is ή τους Dødheimsgard, η διαδικασία είναι διαφορετική. Κάθεσαι με ένα όργανο και μπαίνεις στο συναίσθημα. Ξεχνάς τον χρόνο και τον χώρο και απλώς γίνεσαι ένα με τη μουσική. Εκεί καταλαβαίνεις ότι βρίσκεσαι στον σωστό δρόμο.
-Παρόλο που συνδυάζετε πολλά διαφορετικά στοιχεία, κρατάτε και μια black metal ταυτότητα. Πιστεύετε ότι μπάντες του underground, όπως εσείς, με τη δική τους εξέλιξη μπορούν να κρατήσουν ζωντανή τη νορβηγική black metal σκηνή;
R: Ναι. Παρόμοια συζήτηση γίνεται και για τη νορβηγική παραδοσιακή μουσική. Κατά τη γνώμη μας —και πολλών άλλων— πρέπει να υπάρχει ο παραδοσιακός τρόπος να γίνεται κάτι. Αλλά μπορεί να συνυπάρχει παράλληλα με την εξέλιξη και τον πειραματισμό. Νομίζω ότι για κάθε είδος μουσικής είναι σημαντικό να βρίσκεται σε μια διαδικασία εξέλιξης για να επιβιώσει. Αν όχι, πιθανότατα θα χαθεί. Όταν όμως υπάρχουν και οι παραδοσιακές μορφές και οι πιο σύγχρονες ή πειραματικές, τότε το είδος μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει και να εξελίσσεται.
L.E: Ναι, και τα δύο μπορούν να συνυπάρχουν. Η παλιά black metal σκηνή ήταν μια συγκεκριμένη εποχή και ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Μπορείς να γράψεις old-school black metal σήμερα, αλλά για μένα δεν έχει πολύ νόημα να αφιερώσω τον χρόνο μου σε αυτό. Εκείνη ήταν μια συγκεκριμένη στιγμή στην ιστορία. Εκεί συνέβη η «μαγεία». Δεν μπορείς να την ξαναδημιουργήσεις.
R: Επειδή είναι πολύ συνδεδεμένη και με την κουλτούρα εκείνης της εποχής.
L.E: Ναι, όλα είναι πολύ αλληλένδετα. Για εμάς έχει νόημα να συνεχίσουμε να δημιουργούμε τη δική μας μουσική. Ίσως εξακολουθεί να έχει μια black metal αίσθηση. Αλλά δεν το σκεφτόμαστε τόσο συνειδητά. Δεν προσπαθούμε να κάνουμε «black metal». Είναι απλώς μέρος της ταυτότητάς μας και αυτό οδηγεί τη μουσική.
-Κάτι που πάντα με απασχολεί είναι αν το black metal είναι κατά κάποιον τρόπο μέρος της γεύσης κάθε Νορβηγού metalhead. Μπορεί κάποιος να ακούει doom metal ή κλασικό metal, αλλά πάντα υπάρχει κάτι σκοτεινό ή ψυχρό — σαν ένα riff από Darkthrone ή μια συγχορδία από Mayhem. Είναι σαν να αποτελεί μέρος του «DNA» των metalheads στη Νορβηγία...
L.E: Ναι, είναι μέρος της κουλτούρας μας. Το πιστεύω πραγματικά. Οι περισσότεροι άνθρωποι φυσικά καταδικάζουν τα εγκληματικά γεγονότα που συνέβησαν τότε. Αλλά νομίζω ότι υπάρχει και μια υπερηφάνεια για το ότι αυτή η σκηνή άφησε παγκόσμιο αποτύπωμα. Εμείς είμαστε μέρος του «μετά» αυτής της ιστορίας και ίσως και της αρχής για κάτι νέο. Αλλά ναι, είμαστε περήφανοι για την ιστορία του black metal.
-Μιλήσαμε πριν για την πιθανότητα ενός full-length άλμπουμ. Έχετε σκεφτεί πώς θα είναι; Τι ατμόσφαιρες ή ηχοτόπια θα έχει;
L.E: Αυτό που σκέφτομαι εγώ είναι ότι λατρεύω να γράφω μουσική. Και μεγάλο μέρος αυτής της διαδικασίας είναι και η παραγωγή. Αλλά δεν είμαι μεγάλος φαν του mixing και του να ολοκληρώνω το τελικό στάδιο της μουσικής. Όταν ηχογραφήσαμε το Black Medium Current, αφού τελείωσαν τα τραγούδια, τα κάναμε πρόβα και μετά μπήκαμε στο στούντιο. Εκεί είχαμε έναν μηχανικό μίξης που είχε αναλάβει όλη τη διαδικασία. Είναι πιο ακριβό, αλλά κάνει τη διαδικασία πολύ πιο ευχάριστη. Το mixing παίρνει πολύ χρόνο και τότε πρέπει να πάρεις τις πιο δύσκολες αποφάσεις. Από την άλλη όμως, δεν θέλω να χάσω και τον πλήρη έλεγχο της μουσικής. Δεν ξέρω αν είμαι έτοιμος να αφήσω εντελώς τη διαδικασία του mixing σε κάποιον άλλο. Αν και θα έκανε την εμπειρία πολύ πιο ομαλή. Όσο για το συνολικό concept του άλμπουμ, δεν είχαμε ακόμα τον κατάλληλο χρόνο να το σκεφτούμε.
R: Εγώ φαντάζομαι ότι ίσως θα έχει μεγαλύτερα ηχητικά τοπία — κομμάτια στα οποία θα μπορείς να «βυθιστείς» περισσότερο απ’ ό,τι στο δεύτερο EP. Νομίζω επίσης ότι τώρα έχουμε αρχίσει να καθορίζουμε τον ήχο μας. Είναι ένα σχετικά νέο project, οπότε κάθε φορά που γράφουμε κάτι δεν έχουμε πλήρη εικόνα για το πώς θα ακουστεί στο τέλος. Είναι πάντα μια διαδικασία με πολλές εκπλήξεις. Πιθανότατα θα συνεχίσουμε στην ίδια κατεύθυνση. Αλλά σε ένα full-length άλμπουμ ίσως υπάρχουν περισσότερα ατμοσφαιρικά ή «κοσμικά» black metal μέρη, και ίσως πιο μεγάλης διάρκειας. Μου αρέσει πολύ να γράφω μεγάλες συγχορδιακές εξελίξεις που δημιουργούν αυτό το συναίσθημα.
L.E: Νομίζω ότι η διαδικασία θα είναι παρόμοια: πρώτα θα γράψουμε το αρχικό υλικό. Αυτό μου αρέσει πολύ, ακόμη κι αν οι ιδέες πηγαίνουν σε πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις. Στο τέλος όλα βρίσκουν τον τρόπο να δέσουν. Το συνεκτικό στοιχείο είναι τα αρχικά σκίτσα, γιατί δημιουργούνται την ίδια περίοδο και μέσα στο ίδιο συναίσθημα. Τώρα πρέπει πρώτα να ολοκληρώσουμε κάποια επαγγελματικά projects. Μετά από αυτό θα είναι η στιγμή να επικεντρωθούμε ξανά σε αυτό. Ταυτόχρονα ξέρω ότι γράφεται και το επόμενο άλμπουμ των Dødheimsgard, οπότε κι αυτό χρειάζεται την προσοχή του.
Γιάννης Χαρτζανιώτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου