DECIPHER-ΘΕΛΗΜΑ (Listening Session)

Τέλος Γενάρη, στις πολύ κρύες μέρες του φετινού χειμώνα, κάπου στον Χολαργό, μια αίσθηση μαγικής μαυρίλας (κι όχι το ανάποδο), ζυμώνεται. Έπειτα από την κούραση της δουλειάς και τον γενικό φόρτο της ημέρας, η συνάντηση με γνωστές μούρες του μεταλλικού τύπου, το γρήγορο "τσίμπημα" μια μπύρας και τα πηγαδάκια μεταξύ ημών και των μελών των Decipher, σηματοδοτούν ότι ήρθε η ώρα να βγει και να ακούσουμε, το δεύτερο άλμπουμ τους, "Θέλημα". 

Ο βασικός εγκέφαλος του γκρουπ, Κώστας Γεροχρήστος μας υποδέχεται, και το "play" πατιέται...

Ευθύς εξ αρχής, το "Return To Naught", όπως προιδεάζει και ο τίτλος, βγάζει μια αιχμηρή, επιθετική, φορτισμένη και ακανθώδη διάθεση, με τραχιές απαγγελίες, αρπίσματα, και πινελιές βγαλμένες από πιο ακατέργαστους Behemoth, ή τους σπουδαίους της νέας γενιάς, Bolzer. Σε πλήρη αντίθεση έρχονται όλα αυτά βέβαια, με τη δυσαρμονική, πιο blackmetal-άδικη συνταγή του "The Black March", από το οποίο πηγάζουν αμεσότητα, υποβόσκουσες μελωδίες και μια πομπώδη διάθεση, ενώ το "Seven Scars" κρατώντας τον απόλυτο μαύρο χαρακτήρα, εκβάλλει black n roll στοιχεία, επηρεασμένα από το παρελθόν του Κώστα στους Lucifer's Child. Εκεί θα σκάσουν γκρουβάτα γυρίσματα, ποικίλo tremolo picking, με αργά και αιχμηρά φινιρίσματα προς το τέλος κι ένα ταιριαστό lead για το δέσιμο. 

Στο "Bound The Wheel" μπορούμε να ακούσουμε από post black μέχρι Darkthrone rhythm section, σε ένα ταχύ μοτίβο, μεστό, και ευρύ, απόλυτα ταιραστό με την γενικότερη εικόνα των Decipher, αλλά και ένα mid tempo σπάσιμο καταμεσής του κομματιού, που αρχίζει να δίνει πάσα στο δεύτερο μισό του άλμπουμ. Με το "Hail Death" και το ταιριαστό, ασπρόμαυρο, ερμητικό video clip του, συναντάμε τη βασική τελετουργική, ανίερη συνταγή που στοχεύει η μπάντα στο εν λόγω σύνολο, καθώς δε, έντονες κορυφώσεις και μια doomy αύρα.

Ταχύ, αλλά υπνωτικό, για να μας "τινάξει" έπειτα σε μια άλλη διάθεση, θα ακολουθήσει το πιο μονολιθικό και θεματικό "Towards Renaissance", ισορροπώντας λίγο τις καταστάσεις. Τέλος, το "κερασάκι στην τούρτα", που θα έλεγε κανείς, είναι το "Litany", η πιο ουσιώδης στιγμή του δίσκου, γιατί επισφραγίζει όλα όσα ακούσαμε και νιώσαμε στο υπόλοιπο άλμπουμ, με μια επικλητική, σατανική διάθεση, γεμάτη έντονη μελαγχολία, ζεστή και οικεία ατμόσφαιρα σε όλο το απόκοσμο, τη φωνή του Μάνου Six, ως συνδετικό κρίκο και την επιρροή του Σαρλ Μπωντλαίρ από τα Άνθη Του Κακού.

Τόσο ηχητικά, όσο και νοηματικά, και σε συζητήσεις που έγιναν με τα μέλη της μπάντας, το "Θέλημα", είναι ένα βήμα παραπέρα, από το ντεμπούτο τους, ενώ εικαστικά φαίνεται και με το εξώφυλλο η φυσική συνέχεια στην ιδέα της μπάντας. Η φιγούρα του artwork αποτελεί τον Προμηθέα, και όλοι εμείς, σαν αυτόν, περιμένουμε το μαύρο φως της γνώσης μέσα από πολλά υπαρξιακά και μη-περάσματα, που αποτυπώνονται ιδανικά μέσα στα 42 λεπτά αυτής της δουλειάς.

Τέλος, μιας και η ηχογράφηση όπως μας αναφέρθηκε, έγινε ζωντανά στο studio, βγάζει μια οργανική εικόνα προς τα έξω, άμεση και απόλυτα δυναμική, με πολλές ματιές ως προς την κατεύθυνση που ακούγεται σήμερα το black metal.

Γιάννης Χαρτζανιώτης