Το εγχώριο metal δεν πεθαίνει ποτέ, και το αποδεικνύει σε συνεχή βάση. Οι Αθηναίοι Shadowmass που μας συστήθηκαν πριν 7 χρόνια, και μας έβαλαν σε ένα γνώριμο αλλά μανιώδες τοπίο, επιστρέφουν φέτος πιο δυναμικοί και ώριμοι με το δεύτερο τους άλμπουμ. Ο λόγος για το Wastelands με την επιβλητικότητα του.
Σκότος, μοχθηρότητα αλλά και ζωντάνια είναι τα βασικά συστατικά της συνταγής, του "Wastelands". Ένα εκσυγχρονισμένο μίγμα παλιομοδίτικου speed/thrash με black metal κι απόλυτης τεχνικής, σε ένα άκρως ομιχλώδες πεδίο, βγαλμένο από εφιάλτες. Όλο αυτό το σκηνικό που περιγράφεται, είναι αποτέλεσμα ήδη από την αρχή με το "Purge And The Savage Preacher" και το "Vision's Of FDesolation", όπου κι ο μπροστάρης, και πλέον κιθαρίστας των Suicidal Angels, Σταμάτης Συράκος, αλλάζει χροιές στη φωνή του, ανάλογα με την περίσταση, το ύφος και την ατμόσφαιρα.
Η συνέχεια με το "Addramelech's Laughter" φέρνει μια δυστοπική μα πομπώδη πτυχή στη μουσική της μπάντας, ανάλογη των Sanctuary, ενώ το "Entropy" χωρίζει το άλμπουμ στα δύο με ένα ιντερλούδιο, με τη σολιστική υπογραφή του Γιώργου Εμμανουήλ των Lucifer's Child, που έχει αναλάβει και την παραγωγή. Πιο σαρωτική...και ψαρωτική η συνέχεια με τον καταιγισμό του "Into Wastelands" και τα bass leads μεταξύ άλλων, όπου θα δούμε μια πιο γρεζάτη πτυχή της μπάντας, κολλώντας τέλεια με το "Arriton" που ακολουθεί και το ακατάπαυστο drumming που πέφτει κατά ριπάς, σε αντίθεση με το "Fading" που ρίχνει λίγο τους τόνους, με πιο heavy καταβολές, καθώς το "Entropy II" προελαύνει για να αναγγείλει το φινάλε. Αυτό θα έρθει μάλιστα με το "Thy Will Be Crushed" ένα κλείσιμο αντιπροσωπευτικό σε όλα τα στυλ και τις επιρροές των Shadowmass, άκρως κολλητικό κι ολοκληρωμένο, μέσα στα γεμάτα 8μισι λεπτά του.
Από Megadeth μέχρι Mayhem, κι από Sodom μέχρι Celtic Frost, το extreme metal των Shadowmass τα έχει όλα, σε δόσεις και με φίλτρα. Με το ντεμπούτο τους πριν μερικά χρόνια, έδωσαν το στίγμα τους στη σκηνή, και τώρα σιγά σιγά δίνουν τον ήχο τους, που δεν είναι απλώς κάτι γρήγορο και thrashy, αλλά ένα σύμπλεγμα παραδοσιακών καταβολών με ακραία αισθητική. Το δαιμονικό "Wastelands" βάζει σιγά σιγά χαρακτήρα, μέχρι να δούμε τι επιφυλάσσει, το κατά το έθιμο-καθοριστικό-τρίτο άλμπουμ τους, στο μέλλον.
(8,5/10)
Γιάννης Χαρτζανιώτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου