Οι Einherjer για τους μύστες του Σκανδιναβικού ήχου, είναι σαν το κρυφό διαμάντι της Νορβηγίας. Οι κύριοι από τη Δυτική Ακτή της χώρας τους, για άλλη μια φορά αποτίνουν φόρο τιμής στην κληρονομιά, τους θρύλους και τον τόπο στον οποίο μεγάλωσαν. Για άλλη μια φορά όμως, όλα αυτά θα δοθούν με διαφορετική ματιά, όπως έχουν αρχίσει και μας συνηθίζουν στα πιο πρόσφατα άλμπουμ τους. Το "Lifeblood" είναι εδώ για το χθες και για το τώρα.
Από το black/viking στυλ τους, οι Νορβηγοί, τα τελευταία χρόνια, πάνε όλο και πιο κοντά σε heavy λιμάνια, για να απλώσουν τα επικά σχοινιά τους. Αυτό γίνεται και στο "Lifeblood" φέτος, που κοιτά πιο καθαρούς ορίζοντες, κρατώντας πάντα τη βαριά κληρονομιά του ήχου και της κουλτούρας τους. Με το εναρκτήριο "Bloodborn" βλέπουμε πως συνδυάζεται ο ήχος της μπάντας με το έντονο ανθεμικό στοιχείο, δημιουργώντας ευθύς εξ αρχής, ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα γραφής για τι μέλλει γενέσθαι. Από εκεί και πέρα, στο "At The Treshold's End", βλέπουμε μια Motorhead-ική διάθεση, με μαύρο κάλυμμα, ενώ το "Gone", πιο καθαρτήριο, αρχίζει σιγά σιγά να μας βάζει πιο ενδοσκοπικά στο κλίμα του δίσκου, με τη βαριά κληρονομιά, το δράμα και τον δυναμισμό που χαρακτηρίζει τους Βίκινγκς.
Μιλώντας για τους Ανθρώπους του Βορρά, δε θα μπορούσαν να μην έρθουν και τα Νορβηγικά τραγούδια, τα οποία είχαν λείψει από το προηγούμενο άλμπουμ της μπάντας. Το "Malstrom" μας σκοτεινιάζει και μας βυθίζει, βάζοντας μας σε μια τρικυμιώδη ατμόσφαιρα, ταλανισμένη μα και γεμάτη πείσμα, όπως πρέπει, με riffs κοφτά και τύμπανα-ατσάλι. Από την άλλη, το "Dei Sa Der" και το "Arr For Arr" πατούν σε πιο Bathor-ικές επικές διαδρομές, άλλοτε με στοιχεία power μπαλάντας, κι άλλοτε με ιαχές και σινεματικά περάσματα. Το "Saltworn Runes", μας ξυπνάει από τον βαθύ υπνωτισμό σε άλλες εποχές, δείχνοντας μας ένα τραχύ και άμεσο, πρόσωπο της όλης Νορβηγικής κληρονομιάς, όπου τα θαλασσοδερμένα εδάφη, έχουν λουστεί από το αλάτι κι έχουν γίνει ένα με την ιστορία και τον τόπο. Τέλος, το "The Eternal North", είναι η επιτομή όλου του δίσκου, σε μια μόνο εννιάλπετη σύνθεση, φρέσκο, γνώριμο, ταιριαστό με τον ήχο των Einherjer, όπου με αργούς τόνους, απαγγελτικά, σθεναρά φωνητικά και κρυφές μελωδίες δημιουργεί το τέλειο γκραν φινάλε.
Λιγότερο πολύπλευρο από τον προκάτοχό του, μα άκρως ενδιαφέρον και αναζωογοννητικό για την ίδια τη μπάντα, το "Lifeblood" είναι η κληρονομιά του παρελθόντος που διοχετεύεται μέσω της δημιουργίας στο σήμερα, κι αυτό είναι κάτι που οι Einherjer το έχουν...στο αίμα τους! Όσο υποτιμημένοι και να είναι στα μάτια του γράφοντα, η ποιότητα τους είναι πάντα στην κορυφή, δημιουργώντας τις τέλειες ισορροπίες μεταξύ του extreme του viking και του κλασικού metal, σε ένα αποτέλεσμα εύηχο, γεμάτο μεράκι και ιστορία. Το δέκατο τους άλμπουμ, τους βρίσκει στην επέτειο των 30 χρόνων από το ντεμπούτο τους, και το αποτέλεσμα τους δικαιώνει.
(9/10)
Γιάννης Χαρτζανιώτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου