Τρία μόλις χρόνια από το ντεμπούτο τους, και σε λιγότερο από μια πενταετία από τη δημιουργία τους, οι Horrifier κάνουν το επόμενο βήμα στην άγουρη, αλλά αποφασιστική τους πορεία. Μπορεί η Νορβηγία να μας έχει χαρίσει πληθώρα ονομάτων γύρω από το black metal, αλλά και το νεκρομεταλλικό ιδίωμα, αποτελεί ένα κρυφό διαμάντι, μέσα στη σκοτεινιά του Βορρά. Το "Revelations Of Gore" δεν αφήνει πολλά στη φαντασία, αποκαλύπτοντας κάτι ωμό, παλιομοδίτικο και άκρως σαρωτικό.
Το δεύτερο άλμπουμ των Νορβηγών, ακολουθώντας τον προκάτοχό του, βασίζεται σε ακάθαρτες, ερεβώδεις δυναμικές και σε μια σαπισμένη, ταλανισμένη ενέργεια. Το όραμά τους στο death metal συνεχίζει την παράδοση της χώρας τους, με ένα ύφος παρόμοιο των Cadaver και των πρώιμων Darkthrone, με καθαρόαιμες επιρροές της παλιάς εποχής, νοσηρές, και με το μάτι να γυαλίζει. Μέσα στα 38 λεπτά του άλμπουμ, κι αμέσως μετά το στοιχειωμένο intro του "Voices", ένα κράμα από Autopsy, παλιούς Death, Possessed και Slayer παρελαύνει, με κοφτερά riffs, αλαλάζοντα σολίδια και επικά blasts, από το "Compelled To Slaughter" μέχρι το "Rejoice, Children Of The Flesh", ενώ δε λείπουν και πιο αργές στιγμές, που ποικίλουν το σύνολο, με την αλά Lost Paradise αύρα, του διδύμου Morbid Lust και The Final Oblation. Ακριβώς στον αντίποδα, αμέσως πιο πριν υπήρχε το χαοτικό "Body Hoarder", ακατέργαστο και μακελάρικο, σπάζοντας τη νόρμα, που μεσουρανεί στις υπόλοιπες συνθέσεις, ενώ τέλος, στην κλασική συνταγή του δίσκου, μα πιο παιχνιδιάρικο και γκρουβάτο, μας αφήνει το "Blood For Ascension", με βία και μανία ως τελευταίας ρανίδας.
Οι Horrifier κάνουν τη δουλειά τους έτσι όπως ξέρουν, χωρίς βέβαια να ανακαλύπτουν τον τροχό, αλλά είναι πιστοί όπως πρέπει να κάνουν. Το old school, παρά το νεαρό της ηλικίας τους, κυλάει στο αίμα τους, και τι πιο ταιριαστό από κόκκινες κηλίδες και σπλάχνα σε ένα άκρως death metal σκηνικό. Το Revelations Of Gore φέρνει στο προσκήνιο ένα επιβλητικό σκότος, με οργή και σασπένς, σε ένα δολοφονικό περιβάλλον, με όλες τις υποκρούσεις που προαναφέρθηκαν. Ποιοτικοί ξανά, δείχνουν πως το μέλλον ανήκει σε αυτά τα παιδιά από το Όσλο.
(8/10)
Γιάννης Χαρτζανιώτης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου